Seçmen: “El ile almazsa yel ile alır”
“El ile almazsa yel ile alır” adlı Nasreddin Hoca fıkrasını bir inceleyelim...
Hoca bir yıl, bir köye imam durur; kışta kıyamette bile, Allahın beş vaktini kıldırır, ama harmana gidecekleri sırada, ağız birliği edip, rahmetlinin hakkını kesmeye kalkarlar.
Hoca, bu söze başını kaşır:
— “Ya, bu muydu bana edip eyleyeceğiniz? Öyleyse, ben de size rüzgâr vermem; bulun rüzgârı da, savurun harmanı! “der, gider, harmanlığın kapısındaki tepeye bir hasır gerer.
Allahtan olacak ya, o günden geri, harman yerinde yaprak bile kımıldamaz; üstelik bulutlar da salkım salkım sallanmaya başlayınca, bütün köyü, bir korkudur alır.
Hoca’nın kerametine inanan biri gidip de:
— “Hoca efendi, ben dünyada kul hakkı yemem, benim üstüme düşen bir ölçek mi; ben iki ölçek vereceğim sana”
Deyince, onun harmanına doğru bir delik açar. Bir de adam dönüp gelir ki ne görsün! Püfür püfür rüzgâr, yerden alıp gökte savuruyor.
Elin adamı savurur harmanını; samanını samanlığa, buğdayını da ambarına atar.
Görenlerin parmağı ağzında kalır:
— “Yahu, bizde rüzgârın adı, sanı yok; sen nasıl savurdun bunu?” diye sorarlar. O da:
— “Nasıl olacak, Hoca’dan bir harmanlık rüzgâr satın aldım!” deyip de olanı biteni anlatınca, bütün köy, Hoca’nın eline ayağına düşer:
— “Biz ettik sen eyleme; bir değil, iki kat vereceğiz hakkını!” diye, ahdü aman ederler de, Hoca, herkesin harmanına bir delik açar.
Allah da bir rüzgâr verir, savurur harmanını. Hoca da, kimsede bir çekirdeği kalmayınca:
— “Allah kimsenin hakkını kimseye koymaz. El ile alamazsa, işte böyle yel ile alır!” der.
Evet Allah, tıpkı Nasreddin Hoca’nın hakkını yedirmediği gibi vatandaşın hakkını da kimseye bırakmaz. Bu fıkra günümüz vatandaşının durumunu anlatıyor. Seçmen de eğer gerekli ekonomik koşullar sağlanmazsa tıpkı Nasreddin Hoca’nın rüzgarı kesmesi misali oyları kesecek. Memuru, Emeklisi, işçisi, öğrencisi, bekarı, kiracısı…
Bu kez iş ciddi…
İlgililere duyurulur.