Sevmek

İnsan birini neden sever? Diğer insanlara sıradan, basit,belki de sevimsiz gelen herhangi biri, onu seven insan için neden hayatın anlamı, vazgeçilmezi olur hiç düşündünüz mü? Sevgi, kişinin karşısındaki insanda yarattığı kendi yansımasından başka bir şey değildir halbuki. Sevilen, bizim ona yüklediğimiz anlam yüzünden güzel ve sevilmeye değerdir sadece. Yüklediğimiz anlamları kaldırdığımızda sevilen insan da sıradan biridir aslında.Biten aşkların sebebi,yitirilen anlamlarda gizlidir bu yüzden.Anlam bitince, aşklar da biter.

İnsanın hamuru kötülük değil, iyilik ve güzellik üzerine yoğurulmuştur. Siz hiç günahkar, kötü, sevimsiz bir bebek gördünüz mü? Onlarca bebek doğdu benim ellerime. Annelerin saatler süren sancılarına eşlik etti kulaklarım. İlk ben görüp tuttum çıkan başını o meleklerin. Göbek bağını kesip, yıkadım, pakladım. Sarıp sarmalayıp bir bebeği, annesinin kucağına vermek dünyada yaşanabilecek en büyük mutluluklardan biri dünyamda. İlk doğuma 16 yaşında ebelik stajında girince anladım analık ne demekmiş. O günden sonra anam bir yana dünya bir yana ayrıldı benim için. Kavgayı, saygısızlığı o gün bıraktım.
İnsan annesini neden sever peki? Ona can verdiği, hayat verdiği için elbette. Yıllarca bakıp büyüttüğü, koruyup kolladığı, canından öte tuttuğu için sevilir anneler.  Sözüm kırk kat analar için, yalın kat anaların yanında hayvanların analığı daha makbul elbette.
İnsan babasını neden sever peki? Baba insana, eve, ocağa çınardır. Gölgesi düşsün yeter, sevdim demese de olur, başını okşaması dünyalar eder bir çocuk için. 

İlk kızımı dört yıllık bekleyişin üzerine, zorlu bir gebelik , yokluk içinde kucağıma alınca,anladım ki ana sevgisini de geçen bir sevgi varmış ve adı evlat imiş.
İnsan evladını neden sever peki? Onca zahmete katlanıp canından can koparmak nasıl bir cesarettir hiç düşündünüz mü? Evlat, insanın devamı, yitip gitsen de onda yaşayacağını bilmektir. Sonsuzluktur, ölümsüzlüktür çünkü.

Erkek  bilmez bir insana can vermenin ne demek olduğunu. Bu yüzden tüm savaşları çıkaran da onlardır. Kadın sever yaşatır, erkek sever öldürür. Siz hiç ordular kurup birbirini öldüren kadınlara ait tarih okudunuz mu? Ya da namus cinayeti işleyen kadın haberleri var mı akşam ajanslarında?Olmaz, kadının fıtratı sevgi üzerinedir, o can alan değil, can verendir bu yüzden. 
Hz. Havva’yı Hz.Adem ile birlikte cennetten attıran zaafının hem cezası, hem ödülüdür doğurması ve analığı. Aynı anda yüzlerce kemiğinizin kırılması gibi bir acı düşünün. İşte o doğum sancısının ta kendisidir akıllara ziyan.
Her ay çekilen regl sancılarını, inip çıkan hormonların yarattığı dengesizliği bilmeyen erkeklerin çoğu için sevmek, kadını anlamaktan uzak, yakıcı, yıkıcı ve öldürücüdür bir çok kez. Erkek bilmez insana can vermek nedir? Canından can, etinden et kopartmak nedir?Bu yüzden kıyar cana acımasızdır bir çoğu.

Evet, kadın cinayetleri memleketimin kanayan yarası. Ve bu zulüm,erkek egemen siyasetin ve siyasetçilerin umrunda bile değil. Kadını malı gibi gören gerici zihniyete yaranmak için çıktığınız İstanbul Sözleşmesinden sonra artan kadın cinayetlerinin vebalini nasıl ödeyeceksiniz Sayın muktedirler? Ölen sizin kızınız, kardeşiniz olsa yine aynı serin kanlılıkta olabilecek miydiniz? 
Annesi gözlerinin önünde babası tarafından katledilen çocuklara bir anne, bir ömür borçlu olduğunuzun  farkında mısınız?O yavruların kırılan kanatlarının müsebbibi sizsiniz.Vebalini nasıl ödeyeceksiniz hiç düşündünüz mü? Suya sabuna dokunmayan politikalarınızla,  kısır gündemlerle boğduğunuz ülkede namus diye, töre diye yitip giden kadınların, hayatların farkında mısınız? Sahi siz hiç kimseyi sevmediniz mi? İçinizde o çok korktuğunuz Allah için merhametin, adaletin en ufak bir kırıntısı da mı kalmadı? Oturduğunuz koltuklar şahsi ikbal için değil, hizmet içindi halbuki?
Yasal boşluklar;katiller, tecavüzcüler, teröristler, hırsızlar, yolsuzlar, uyuşturucu müptezelleri için insan hakkı olarak kullanıldı da, töre, namus cinayetine kurban edilen kadınların insan olduğu hatırlanmadı yazık ki. Kravat taktı diye kanunların iyi hal indirimi yaptığı katilin boynuna geçirmek lazımdı o kravatları ki bir daha kadına kıymak isteyen canilere örnek olsun. 
Can almak isteyen başka katillerin akıbetini görüp, canı için cinayet işlemekten vazgeçsin.

Her şey sevmekle başlar. Ben Yaradanı önce sever sonra korkarım. Layık olamamaktan, beni kul olarak sevmemesinden korkarım. Hak bildiğimi hak için, adalet için, insan için konuşurum bu yüzden. Yazdıklarımı okuyanlar ister feminist desin, ister katı, ister önyargılı. Bizim toplum olarak artık insanı, kadını, yaşlıyı, yoksulu, enekçiyi, çocukları seven anlayışa sahip bir bakış açısına ve bu bakış açısına sahip liyakatli insanlar ile yönetilmeye hakkımız var. 
Devlet insan içindir, siyaset hizmet için. Temelinde sevgi ve adaletin olmadığı her düzen sadece kaos ve mutsuzluk yaratır ki bu insanı yaşatmaz. İnsan yaşasın ki devlet yaşasın, insanlar mutlu olsun ki toplum mutlu olsun. Bizi insan olarak, mutlu olarak yaşatacak erdemler en başta adalet ve aidiyettir.İnsan devletini, ülkesini,milletini de işte bu yüzden sever!