Para Yenir mi?
Son yıllarda çok ciddi toplumsal çöküş yaşıyoruz. İnsanlığımızı kaybediyoruz. Nedeni maddi hırslar, paraya, zenginliğe olan tamah.
Zenginliği sevelim tabi, tamah da edelim ama kalp zenginliğine, vicdan zenginliğine, doğamızın zenginliğine, kültür zenginliğine tamah edelim.
Para nedir? Para antik çağlarda ihtiyaçlar için yapılan alışverişlerde takasın yetmemesi nedeniyle Lidya uygarlığının geliştirdiği bir araç. Evet para araç. İhtiyaçlarımızı almak için araç. Ancak geldiğimiz noktada amaç oldu. Bu konuda hemen yanı başımızda binlerce örneği her gün yaşıyoruz.
Öyle ki pek çok insan harcamak yerine biriktirmeyi, daha çok olmasını tercih ediyor, ne kadar çok parası olduğu ile böbürleniyor.
Öyle ki savaşlar çıkarılıyor, ülkeler bombalanıyor, masumlar öldürülüyor. Bu sayede petrol, doğalgaz kaynakları, başka madenler ele geçiriliyor, silahlar satılıyor. Örneğin İsrail ve ABD füzeleriyle İran’da 160 kız çocuğu okullarında öldürülebiliyor.
Öyle ki doğa katlediliyor. Ormanlar, zeytinlikler talan ediliyor, toprak zehirleniyor, su kaynakları kirletiliyor, kurutuluyor. Örneğin Muğla’nın Akbelen ormanları ve zeytinlikler madencilik için yok ediliyor. Ağaçlarını vermek istemeyen köylüler, bu devlerin jandarması tarafından engellenebiliyor, hatta gözaltına alınabiliyor, yine bu devletin savcı ve hakimleri tarafından hapse atılabiliyor.
Öyle ki tarihi ve kültürel varlıklar yok ediliyor. Sit özellikleri kaldırılıyor, üzerlerine yeni yapılaşmalar kurulabilsin. Örneğin binlerce yıllık Efes Antik Kenti’nin ortasına müze binası inşa edilip, birilerine yeni kazanç kapıları açılabiliyor.
Öyle ki eğitim faaliyetleri aksatılıyor, engelleniyor. Örneğin, arazisi değerli olduğu için okulun eğitime elverişli olmadığı raporları verilebiliyor, öğrenciler başka bir okula sıkıştırılıp, boşaltılan bina rantı yüksek başka bir projeye dönüştürülebiliyor.
Öyle ki yüksek karlı şirketleri vergi ödemeye teşvik etmek amacıyla vergi borçları affediliyor. Müşteri garantili yap-işlet modeli yatırımlara döviz bazlı fark ödemeleri yapılıyor. Bu uygulama ile kamu kaynakları onlara harcanınca, vatandaşın alması gereken hizmetler aksıyor, maaş zamları düşük tutuluyor, açlık ve fakirlik sınırındaki insan sayısı giderek artıyor.
Tüm bu özetin ardından sorumuzun cevabını verelim; Para yenir ama doğrudan değil. Parasını vereceğiniz bir ürün bulursanız ya da o parayı verecek müşteri bulursanız. Kaynakların küçük bir azınlığın daha zengin olması uğruna harcayarak değil.
Paranın amaç değil araç olduğunu fark ettiğimizde, ancak o paranın karşılığında alacak bir şey bulduğumuzda işe yaradığını anladığımızda sorun çözülecek gibi görünüyor. Bu konuda olay kontrolden çıkmış görünüyor.